ماجرای مباهله پیامبر(ص) چه بود؟

مباهله یعنی دو دسته بر سر یک مطلبی اختلاف نظر داشته باشد و به نقطهی مشترک نرسند، بعد مشترکا دعا کنند که هر کس باطل است خدا او را دچار عذاب کند. ماجرا از آنجا شروع شد که رسول خدا (ص) سال ششم و هفتم که نامه به سران و سلاطین برای دعوت به اسلام مینوشت، به اسقف بزرگ و رئیس شورای عالی مسیحیان نجران در یمن که مرکز مسیحیت آن زمان بود، هم نامهای نوشت که: از پرستش و ولایت بندگان دست کشیده و به ولایت خدا روی آورده و اگر آن را قبول نکردند جزیه بپردازند در غیر این صورت برای جنگ آماده باشند. وقتی نامه حضرت (ص) به آنها رسید رئیس علماء نجران گفت: این شخص که نامه نوشته همان پیامبر موعود است، اما بقیه قبول نکردند. تا اینکه سرانجام علمای مسیحی یک هیئت عالی به مدینه فرستاد تا رو در رو با هم بحث کنند. حضرت (ص) تعدادی از آیات قرآن را خواند و آنها را دعوت به یگانگی خداوند کرد، آنها گفتند: ما قبل از شما مسلمان بودیم.   حضرت (ص) فرمود: دروغ گفتید سه چیز مانع اسلام شماست:   اول: صلیب را عبادت میکنید.   دوم: گوشت خوک میخورید.   سوم: خدا را دارای فرزند میدانید و حضرت عیسی (ع) را فرزند خدا و خدا میدانید. بعد بحث بر سر اولوهیت حضرت عیسی (ع) شروع شد و آنها گفتند که ایشان کارهای خارقالعاده ای میکرد(خبر از غیب، زنده کردن مرده و شفای بیماران و ...) که فقط از خدا بر میآید دیگر اینکه بدون پدر متولد شده است.   حضرت (ص) با استناد به قرآن مثل آیات سوره آل عمران سخن آنان را رد کرد و از قول خداوند متعال بیان داشت: کسانی که گفتند که خدا همان مسیح پسر مریم است کافر است در واقع  مثل عيسي در نزد خدا، همچون آدم است؛ که او را از خاک آفريد، و سپس به او فرمود: «موجود باش!» او هم فورا